Ekspozycje i ciekawe miejsca
Ścieżka Lasu
Leśna ścieżka biegnąca pod koronami modrzewi, olch i wierzb doprowadzi Państwa aż do Pawilonu Ewolucji. Po drodze można odpocząć na wzniesieniu nad stawem. Wśród drzew rosnących nad brzegiem stawu dominuje olsza czarna (Alnus glutinosa), która wraz ze starymi okazami wierzby iwy (Salix caprea) wzmacnia brzegi i ocienia część tafli wody. Żeńskie kwiatostany olszy czarnej drewnieją tworząc małe czarne owocostany, przypominające małe szyszki. Na brzegach stawów rośnie również nasza największa wierzba – wierzba biała (Salix alba), która może osiągać wysokość nawet 30 metrów i dożyć 100 lat. Przy częstym obcinaniu wierzby dla gałęzi używanych przy produkcji koszyków a także dla wzmacniania brzegów wytworzy się tzw. „głowa wierzby”. Kora wierzby zawiera salicynę, która ma działanie przeciwzapalne, przeciwgorączkowe i ściągające (dzisiaj zastępuje ją „Aspiryna” i „Polopiryna”).
Drzewem rzucającym się w oczy i wyróżniającym się w drzewostanie liściastym jest modrzew europejski (Larix decidua), który spośród drzew iglastych jest gatunkiem najbardziej odpornym na zanieczyszczenie powietrza. Modrzew zrzuca szpilki na zimę, co pomaga mu przetrwać nawet tęgie mrozy. Jego drewno jest często wykorzystywane w budownictwie dzięki swej wyjątkowej odporności na działanie wody.
Czy wiesz, że żywica modrzewia nazywana jest „terpentyna wenecka” i była bardzo ceniona przez malarzy a dzisiaj i jest cenna dla przemysłu chemicznego?
Od września 2026 roku na szlaku można również natknąć się na punkt upamiętniający sondę Voyager 2, która od 1977 roku w swojej kosmicznej podróży przez Układ Słoneczny zmierza poza jego granice w kierunku konstelacji Pawia. Punkt ten w Zoo w Ostrawie stanowi część wyjątkowego Szlaku Planetarnego. Ten model Układu Słonecznego zaczyna się na placu w Opawie, gdzie fontanna w kształcie kuli symbolizuje Słońce. Następnie w regionie Opawy i Ostrawy, w skali 1:627 000 000, w turystycznie interesujących miejscach stopniowo pojawiają się modele planet, planetoid, księżyców i innych obiektów Układu Słonecznego. Odległości między poszczególnymi ciałami odpowiadają ich rzeczywistym proporcjom. Ogromna przestrzeń kosmosu znajduje w ten sposób odzwierciedlenie w rzeczywistym krajobrazie. (szczegóły o szlaku planetarnym są dostepne na https://helios.slu.cz/)
