Po udanym rozrodzie czterech młodych waranów papuaskich w 2024 roku, Zoo Ostrava cieszy się kolejnymi młodymi tego rzadko hodowanego gada. Pod koniec stycznia wykluły się tu dwa młode, które dobrze się rozwijają. Przebywają one na zaplczu, a dorosłe warany można oglądać w pawilonie Papua.

Warany papuaskie są hodowane w Zoo Ostrava od 2011 roku. Pierwsze i przez długi czas jedyne młode tego gada udało się odchować już w następnym roku (w 2012 r.). Na kolejne młode hodowcy musieli czekać aż do 2024 r., kiedy po wymianie pary hodowlanej wykluły się cztery młode. Metoda, zastosowana podczas krycia zwierząt, przyniosła owoce, dlatego w następnym roku została powtórzona: przez okres zimowy samiec i samica byli trzymani oddzielnie a dla symulacji okresu spoczynku temperatura w terariach została obniżona do 24°C. Pod koniec marca temperaturę stopniowo ponownie podnosiono a następnie samicę dołączono do samca w terrarium ekspozycyjnym. W tym roku nie odnotowano jednak aktywnego krycia, dlatego trudno było przewidzieć, czy w ogóle można liczyć na potomstwo.

W drugiej połowie czerwca 2025 roku samica przestała przyjmować pokarm, ale sprawiła wrażenie „nadętej”. W pierwszym tygodniu lipca zaczęła przemierzać ekspozycję i grzebać w podłożu w poszukiwaniu odpowiedniego miejsca do złożenia jaj. Dlatego samca przeniesiono do zaplecza. W końcu 14 lipca samica tym samym miejscu co w poprzednim roku wykopała wykopła gniazdo o głębokości 1 m. Tylko w gnieździe o odpowiedniej głębokości, temperaturze i wilgotności może dojść do prawidłowego rozwoju jaj. 5 jaj o długości 7,5 cm i masie około 66 g opiekunowie umieścili w wylęgarni.  W dniach 25  i 26 stycznia 2026 r. wykluły się 2 młode warany papuaskie o masie 50 g. Trzy jaja nie rozwijały się prawidłowo.

Młode warany są trzymane w terrarium na zapleczu. Młode gady są zwykle samodzielne zaraz po wykluciu i nie potrzebują opieki rodziców. Po strawieniu woreczka żółtkowego są karmione głównie owadami - świerszczami, karaluchami, szarańczami,  myszętami. W miarę jak rosną dietę ich w zoo stanowią dorosłe myszy, szczury lub kurczęta. Młode warany są pomniejszonymi kopiami dorosłych osobników, jedynie ich skóra pokryta jest znacznie drobniejszymi łuskami, dzięki czemu wydaje się aksamitnie gładka. Każdy waran ma unikalny rozkład żółtych plamek na czarnym tle, (niczym papilarne linie ludzkich palców), co pozwala rozróżnić osobniki od siebie.

W hodowli w opiece człowieka rozmnażanie waranów papuaskich jest rzadkością, a większość jaj okazuje się niezapłodniona. Potwierdziło się, że obniżenie temperatury w okresie zimowym, a następnie jej podwyższenie, pobudza warany do rozmnażania się. Wierzymy, że ta metoda sprawdzi się również w kolejnych latach i będziemy w stanie wzmocnić populację waranów papuaskich w opiece człowieka. W naturze są warany zagrożone zwłaszcza wylesianiem i kłusownictwem. Tubylcze plemiona z Papui czasami polują na warany, a ich skóry wykorzystują do produkcji bębnów. Warany są również owiane lokalnymi mitami i uchodzą za „złe duchy, które wspinają się na drzewa, chodzą na tylnych łapach, zioną ogniem i zabijają mężczyzn”.

W Zoo Ostrava mieszka obecnie sześć waranów papuaskich – jedna dorosła para, dwa młode z 2024 roku (dwa zostały już przeniesione do innego zoo) i dwa świeżo wyklute. Dorosłego samca można obserwować w pawilonie Papua, a na początku marca dołączy do niego dorosła samica. Populacja najdłuższych waranów świata w europejskich ogrodach zoologicznych (łącznie w 10 instytucjach) liczy 35 osobników. W ostatnich latach tylko w Zoo Ostrava powiodło się wychowanie młodych.

Waran papuanski (Varanus salvadorii) dorasta do długości około trzech metrów. Należy do najdłuższych waranów świata i jest jednocześnie największym drapieżnikiem lądowym wyspy Nowa Gwinea. Około dwie trzecie jego ciała stanowi ogon, który jest zwijany i służy mu do poruszania się w koronach drzew. Varan ten zamieszkuje mangrowe błota i przybrzeżne lasy deszczowe na dużej części wyspy. Nie jest wybredny, jeśli chodzi o pożywienie. Poluje na ptaki, nietoperze, małe i średnie ssaki, jaszczurki, zbiera z gniazd jaja i pisklęta, nie gardzi padliną. Niewiele wiadomo o jego rozmnażaniu się w naturze. Samice składają od czterech do dwunastu jaj, w zależności od wieku i kondycji. Tym bardziej doceniamy nasze odchowy!

Powrót do aktualności