Nowym gatunkiem, dotychczas niehodowanym w Zoo  Ostrava, jest łasica syberyjska, zwana też kałanek. Ten drapieżnik z rodziny łasicowatych, pochodzący z Azji zamieszkał w  ekspozycji Vadtha ni – Świątynia gibbońców, którą wcześniej znajdowały smugowce chińskie.

Samca łasicy syberyjskiej (Mustela sibirica) zoo w Ostrawie pozyskało z niemieckiego zoo w Erfurcie. Łasica syberyjska należy do rodziny łasicowatych (Mustelidae) i nie była jak dotąd hodowana w ZooOstrava.

Czteroletni samiec zadomawia się w ekspozycji w Vadtha ni – Świątynia Gibbońców, gdzie zastąpił smugowce chińskie. Ekspozycja ta okazała się nieodpowiednia dla tych wiewiórek, dlatego zoo zdecydowało się na wymianę gatunków.

Łasica syberyjska dobrze znosi zimę, zatem nasza ekspozycja powinna jej odpowiadać. Na razie zwierzę przebywa na górnym piętrze ekspozycji, z czasem udostępnimy jej również dolną część.

Naturalny obszar występowania kałanka obejmuje środkową i wschodnią Rosję, Mongolię, Koreę Północną i Południową, Japonię (Hokkaido), Chiny, północne Indie, Bhutan, Nepal, Laos, Myanmar, północną Tajlandię i północny Wietnam. Zwierzę zostało również sprowadzone na niektóre wyspy japońskie. Zamieszkuje lasy, zalesione stepy i góry, okolice rzek, bagien i obszary o gęstym pokryciu roślinnym w pobliżu siedzib ludzkich i pól. Żywi się głównie polowaniem na małe ssaki (gryzonie, szczekuszki), płazy, ptaki, jaja, ryby i bezkręgowce. W jego diecie pojawiają również owoce. Jest aktywny głównie w nocy i o zmierzchu. Naturalny obszar występowania kałanka obejmuje środkową i wschodnią Rosję, Mongolię, Koreę Północną i Południową, Japonię (Hokkaido), Chiny, północne Indie, Bhutan, Nepal, Laos, Myanmar, północną Tajlandię i północny Wietnam. Zwierzę zostało również sprowadzone na niektóre wyspy japońskie. Zamieszkuje lasy, zalesione stepy i góry, okolice rzek, bagien i obszary o gęstym pokryciu roślinnym w pobliżu siedzib ludzkich i pól. Żywi się głównie polowaniem na małe ssaki (gryzonie, szczekuszki), płazy, ptaki, jaja, ryby i bezkręgowce. W jego diecie pojawiają również owoce. Jest aktywny głównie w nocy i o zmierzchu. W ciągu dnia zazwyczaj odpoczywa w szczelinach pod korzenami, w pniach drzew, w norach po gryzoniach, pod nawisami skalnymi itp. Żyje samotnie, interakcje między samcem a samicą mają miejsce głównie w okresie rozrodczym, tj. pod koniec zimy i na początku wiosny. Istnieje znaczna różnica w wadze między samcami a samicami, samce ważą od 650 do 820 g, samice są o około połowę lżejsze (360–430 g). Po 33–37 dniach ciąży samice rodzą od 2 do 12 młodych.

Kałanek to przede wszystkim zwierzę naziemne, potrafi jednak doskonale się wspinać, a także pływać. Według Czerwonej Listy IUCN gatunek ten jest klasyfikowany jako najmniejszej troski (Least Concern). Na łasice syberyjskie często prowadzi się polowania ze względu na ich futro użytkowane w przemyśle odzieżowym. Zdarza się, że są one ścigane jako szkodniki, które polują na drób domowy.
W europejskich ogrodach zoologicznych gatunek ten jest hodowany stosunkowo rzadko. Obecnie populacja europejska liczy 47 zwierząt w 17 instytucjach. Dlatego też chcielibyśmy poświęcić uwagę temu gatunkowi, ponieważ w przypadku tak szybko rozmnażającego się zwierzęcia, przy niewielkiej populacji, może ono bardzo szybko wyginąć z ludzkiej opieki.

Powrót do aktualności