W czerwcu czteroosobowa grupa świń wisajskich została przeniesiona do nowego, bardziej przestronnego wybiegu „Klejnoty Filipin”. Przed dwoma tygodniami grupa tego rzadkiego filipińskiego gatunku powiększyła się o trzy ruchliwe młode. Maluchy wesoło brykają na wybiegu pod czujnym okiem matki. Płeć młodych jeszcze nie została określona przez opiekunów.

Od lata rodzina świń visajskich w Zoo Ostrava zamieszkuje bardziej przestronny wybieg z drzewami, który przypomina ich naturalne środowisko i jeszcze bardziej zachęca zwierzęta do typowych zachowań – wrażliwym ryjem przerywają glebę w poszukiwaniu pożywienia. Wśród czterech dorosłych osobników goście  mogą teraz dostrzec trzy malutkie warchlaczki, które przyszły na świat 13 września. Chociaż na razie ich głównym źródłem pożywienia jest mleko matki, już naśladują zachowanie dorosłych i uczą się zdobywać pożywienie za pomocą ryjka. Matką młodych jest doświadczona samica urodzona w 2016 roku, która wychowała już kilka młodych i wzorowo opiekuje się również swoimi najmłodszymi potomkami. Podobnie jak młode innych gatunków świń, również te mają ubarwienie ochronne w postaci kontrastujących pasków na sierści, które z czasem znikną. W skład grupy należy również ojciec młodych (*2019) oraz dwa młode samce (*2024) – obaj są potomkami pary hodowlanej i w ciągu najbliższych miesięcy zostaną przeniesieni do innych ogrodów zoologicznych.

Hodowla świń wisajskich jest koordynowana na poziomie europejskim w ramach programu ex situ EAZA (EEP). Aktualnie w Europie hodowanych jest 159 osobników w 43 placówkach. W ciągu ostatniego roku w europejskich ogrodach zoologicznych urodziło się 23 młode, w tym te z Ostrawy, co jest wspaniałą wiadomością, biorąc pod uwagę niewielką liczbę młodych w poprzednich latach. Mimo to rozmnażanie w ogrodach zoologicznych jest stosunkowo rzadkie.

W wyniku działalności człowieka populacja tych świń na wolności zmalała do tego stopnia, że w Czerwonej Liście (IUCN Red List of Threatened Species) świnia wisajska została sklasyfikowana jako „krytycznie zagrożona” (Critically Endangered), co jest ostatnią kategorią przed kategorią „wyginęła w środowisku naturalnym” (Extinct in the Wild). Hodowla w ogrodach zoologicznych odgrywa zatem kluczową rolę w ratowaniu tego gatunku, ponieważ istnieje ryzyko, że w przyszłości świnie te całkowicie znikną z środowiska naturalnego.

Świnia wysajska (Sus cebifrons negrinus) jest gatunkiem endemicznym dla Zachodnich Wysp Wysajskich. Obecnie występuje już tylko na wyspach Negros (trzecia co do wielkości wyspa Filipin) i Panay. Jej naturalnym środowiskiem są lasy deszczowe, które jednak szybko zanikają w wyniku przekształcania terenu, zwłaszcza na grunty rolne. Oprócz utraty siedlisk największym zagrożeniem jest dla niego nadmierne polowanie oraz krzyżowanie się z zdziczałymi świniami domowymi. W diecie świni wysajskiej dominują bulwy, korzenie, różnorodne owoce, a także drobne bezkręgowce. Pożywienie wyszukuje, dokładnie przekopując glebę swoim długim i wrażliwym na zapachy ryjem. Dzięki spulchnianiu gleby i rozrzucaniu nasion w odchodach wraz z odżywczym nawozem zasłużył sobie na miano „leśnego ogrodnika”, pełniąc w ten sposób w swojej ojczyźnie istotną rolę ekologiczną w odbudowie lasu.

Powrót do aktualności