Różnorodność biologiczna w zoo: Rok z sójką zwyczajną
Naturalny teren ogrodu zoologicznego stanowi schronienie dla wielu gatunków dziko żyjących zwierząt. Są wśród nich ptaki, małe i większe ssaki, ale także gady, płazy oraz niezliczone gatunki owadów. Do ptaków zamieszkujących tutejsze obszary leśne należą również przedstawiciele rodziny krukowatych. Wśród nich wyróżnia się swoją barwną upierzeniem, przenikliwym głosem i niezwykłym zachowaniem sójka zwyczajna.
Sójka zwyczajna (Garrulus glandarius) zamieszkuje lasy liściaste, mieszane i iglaste, często jednak występuje również w parkach i ogrodach, a nawet w miastach. Niektóre sójki są wędrowne, inne pozostają u nas przez cały rok. Również na terenie Zoo Ostrava goście mogą sójki obserwować podczas różnorodnych zajęć w ciągu wszystkich czterech pór roku. Akurat teraz łatwo je dostrzec, ponieważ większość liści już opadła z drzew.
Sójka pospolita jest najbarwniejszym ptakiem z rodziny krukowatych występującym u nas. Jej upierzenie ma przeważnie szaro-brązowe ubarwienie, ogon jest czarny, skrzydła czarno-białe. Skrzydła sójki zdobią charakterystyczne niebieskie piórka z czarnymi paskami.
Chociaż ptaki z rodziny krukowatych są zaliczane do ptaków śpiewających, ich przejawy głosowe nie należą do przyjemnych dla ucha. Sójka nie jest tu wyjątkiem. Znana jest ze swojego szorstkiego, przenikliwego krzyku, którym ostrzega inne ptaki i ssaki przed potencjalnym niebezpieczeństwem. Jest również znakomitym imitatorem – potrafi naśladować głosy innych ptaków, przykładowo drapieżników, a także inne dźwięki, co może zaskakiwać nie tylko pozostałych mieszkańców lasu, ale i uważnych gości ostrawskiego ogrodu zoologicznego.
Wiosna to okres budowy gniazda i opieki nad potomstwem. W budowie gniazda uczestniczą obaj partnerzy. Sójki zazwyczaj wybierają miejsca lęgowe w koronach drzew, jednak na terenie zoo czasami zajmuje otwarte budki przeznaczone dla krogulców. W okresie lęgowym sójka staje się również drapieżnikiem. W jej diecie dominują różne bezkręgowce, jednak podczas poszukiwania pożywienia dla piskląt może odkryć gniazda innych ptaków i zdobyć ich jaja lub pisklęta. Takie zachowanie zostało uchwycone również na filmie, na którym sójka znajduje gniazdo szczygła (Carduelis carduelis) i następnie poławia jego pisklę. Do jej zdobyczy należą również drobne ssaki. Również z tego powodu była w przeszłości prześladowana przez człowieka. Sójka stanowi jednak część złożonego łańcucha pokarmowego i sama staje się ofiarą drapieżników lub sów, a jej gniazdo może splądrować na przykład kuna lub kot.
Jesienią i zimą sójki przechodzą głównie na pokarm roślinny – żywią się przede wszystkim owocami i nasionami, zwłaszcza żołędziami i bukwami, które chowają również w zapasach na zimę. Schronienia tworzą w liściach oraz pod korą drzew. Ponieważ o niektórych z nich później zapominają, z ukrytych nasion mogą wyrosnąć nowe dęby i buki. Sójki w ten sposób znacząco przyczyniają się do naturalnej odnowy i rozprzestrzeniania się drzewostanu. Zima jest z kolei sprawdzianem ich pamięci i pomysłowości. W okresie niedoboru pożywienia szukają swoich jesiennych zapasów lub odwiedzają karmniki dla ptaków.
Życie sójek w ciągu całego roku, ich ciekawe odgłosy, zachowania lęgowe, sposób zdobywania pożywienia oraz znaczenie dla odnowy lasu przedstawia filmik.
9.11.2026OGRANICZENIA W ZOO
6.11.2026Jesień w Zoo Ostrava - ważne informacje
6.11.2026Zoo Ostrava zaprasza w dzień 11 listopada
5.11.2026Zwiedzanie szklarni z przewodnikiem w języku polskim
4.11.2026Halloween i parada lampionów w Zoo Ostrava











